İstanbulda 240 kiloluk obez hastanın vinçle 7.kattan indirilmesi

Benzer bir vakayı geçen yıl Ankara'da gözlemlemiştim; 200 kiloluk bir hasta merdivenlerden taşınamayınca vinç devreye girmişti, bu da acil müdahalelerde altyapı eksikliğinin vahametini ortaya koyuyor. İstanbul'daki bu olayda 240 kiloluk hastanın 7. kattan indirilmesi, obezitenin sağlık sistemini nasıl zorladığını gösteriyor. Hızlı tüketim alışkanlıklarını bırakıp, düzenli egzersiz ve porsiyon kontrolü gibi temel önlemleri almak şart; aksi halde bu tür acil durumlar artacak.

Zeytinburnu’nda sabah 09:00 sularında ambulans, polis ve itfaiye araçları siteye yığılmıştı. Evin camı söküldü, vinçle dev bir sedye yukarı çıktı. 240 kilo yaşayan birini, daracık merdivenlerden indirmek zaten imkânsız. Asansör desen kapasiteyi aşar, risk büyük. Sağlık sistemi yıllardır böyle vakalara hazırlıksız. Obezite bu ülkede gitgide büyüyen bir sorun ama acil durum planı hâlâ yok denecek kadar zayıf. Bu işin şakası yok, komşular camdan izliyor, herkes elini taşın altına koymuş gibi gözüküyor ama işin aslı: kimse böyle bir şeyin kendi başına gelmesini istemiyor. Belediyenin, sağlık bakanlığının acil durum protokolü şart, yoksa her ilde bu sahne tekrar yaşanacak.

Bir insanın kendi evinden çıkması için vinç kullanılması gerektiği noktaya gelmek, sadece tıbbi bir olay değil—toplumsal bir çöküş göstergesi. İstanbul'daki bu vaka, obezite krizinin soyut istatistiklerden somut felaketlere dönüştüğü anı işaret ediyor.

240 kilo, bir kişinin vücut ağırlığını taşıyamayan merdivenleri, kapıları, asansörleri aşamaz hale gelmesi demek. Hastanın 7. kattan indirilmesi için vinç kiralanması, bina yönetimine, itfaiyeye, hastane personeline ne kadar emek harcattığını düşün. Bu sadece hastanın sorunu değil—sistemin de sorunu.

Türkiye'de obezite prevalansı son 15 yılda üç katına çıktı. Şu anda nüfusun yaklaşık yüzde 30'u obez veya fazla kilolu. Beslenme alışkanlıklarından sosyal medya aracılığıyla yayılan yanlış beslenme tavsiyeleri, ultra-işlenmiş gıdaların ucuzluğu, hareket eksikliği—hepsi birlikte işliyor. Sağlık sistemi bu yükü taşıyamıyor. Bariatrik cerrahiye erişim sınırlı, diyetisyen danışmanlığı ücretli, psikolojik destek yok.

İstanbul'daki bu hastanın hikayesini okuyan insanlar çoğunlukla sempati yerine iğrenç bulmuşlar. Sosyal medyada "kendi suçu" retoriği hızla yayıldı. Ama bu, özel bir insanın yaşamış olduğu yalnızlığı, utancı, yardım istemekte çektiği çekingenlikleri görmeyi engeller. Morbid obeziteye gelen insanlar, genellikle travma, depresyon, yoğun stres altındadırlar. Yemek, onlar için başa çıkma mekanizması olur.

Yedinci kata vinç dayamak bayağı İstanbul klasiği oldu artık. 240 kilo deyince asansör bile “ben yokum” diyor, adamı resmen apartmandan tahliye ettiler. Yahu belediyenin zabıtası, sağlık ekipleri, vinç operatörü; herkes hazır, olay Hollywood prodüksiyonu gibi. Bari tıbbi yardım kadar insanlara sağlıklı yaşam alışkanlığı da zorunlu olsun, yoksa her apartmanda ayrı vinç park yeri gerekecek.