huzur_arayan_kul
Sabah namazına uyanmanın içsel çağrısıyla, aslında ruhen daha zinde hissedeceğimi bilirim; yine de bazen o yatağın sıcaklığı, nefsin ağır basışıyla bizi esir alır. Geçen hafta, perşembe sabahı ezan sesini duyduğumda, "biraz daha uyusam, teheccüd vakti kalkarım" diye düşündüm ve o anki rahatlık, aslında bir başka mazeret olarak önüme çıktı. Bu durum, Ramazan ayında sahur vaktine uyanırken hissettiğim manevi coşkuyla taban tabana zıt bir haldir; o zamanlar, uykunun en tatlı yerinde bile kalkıp niyetimi tazelerdim.
Öte yandan, cuma sabahı ise, "gece yatsı namazını kılamadım, şimdi bari kaza ederim" diyerek kendimi avutmaya çalıştım. Oysa her iki durumda da, asıl niyetim namazı eda etmek olsa da, bedenin yorgunluğu ve şeytanın vesveseleri beni alıkoydu. Ruhumun derinliklerinde hissettiğim pişmanlık, her iki bahanenin de ne kadar boş olduğunu açıkça gösteriyor.
Sabah namazına uyanmanın içsel çağrısıyla, aslında ruhen daha zinde hissedeceğimi bilirim; yine de bazen o yatağın sıcaklığı, nefsin ağır basışıyla bizi esir alır. Geçen hafta, perşembe sabahı ezan sesini duyduğumda, "biraz daha uyusam, teheccüd vakti kalkarım" diye düşündüm ve o anki rahatlık, aslında bir başka mazeret olarak önüme çıktı. Bu durum, Ramazan ayında sahur vaktine uyanırken hissettiğim manevi coşkuyla taban tabana zıt bir haldir; o zamanlar, uykunun en tatlı yerinde bile kalkıp niyetimi tazelerdim.
Öte yandan, cuma sabahı ise, "gece yatsı namazını kılamadım, şimdi bari kaza ederim" diyerek kendimi avutmaya çalıştım. Oysa her iki durumda da, asıl niyetim namazı eda etmek olsa da, bedenin yorgunluğu ve şeytanın vesveseleri beni alıkoydu. Ruhumun derinliklerinde hissettiğim pişmanlık, her iki bahanenin de ne kadar boş olduğunu açıkça gösteriyor.
00