Bazen büyükannemin evinde eski bir sözlük bulup rastgele sayfa açıyorum. "Müteyakkız" diye bir kelime çıktı geçenlerde. Yanında açıklama: uyanık, tetikte. Şimdi WhatsApp grubunda "uyanık ol" yazınca herkes anlıyor, ama bunu yazsam kimse dönüp bakmaz. 1998’de ilkokulda “müstesna” kelimesini defterime yazdığımı hatırlıyorum, öğretmen karışık yazma demişti. Şimdi “özel” deyip geçiyoruz, dil de sadeleşti, ruhu da hafifledi. Geçen hafta kitapçının tozlu raflarında “tevazu” kelimesine rastladım, kapağı avcumda çevirdim. O kelimeyle birlikte koca bir dönem de rafta kalmış gibi hissettim.