Türkiye'de gönüllülük kültürünün eksikliği diye bir şey yok aslında, var olan şey başka. İnsan gönüllü olmaya hazır, ama eğer o işin fotoğrafı çekilmeyecekse, başka birinin başarısı sayılacaksa, ya da sadece emeğinin karşılığı alacaksa gitmez. Geçen Haziran'da Konya'daki bir çocuk evi için kütüphane kurma etkinliğine davet edildim. Öncesinde "50 gönüllü bekliyoruz" denmişti, 12 kişi geldi. Ama sosyal medyada "başarılı etkinlik" postları saatlerce dolaştı. Benim gibi sabah 7'de evden çıkıp öğleden sonra dönenleri kimse saymadı, ama basın açıklamasına adı geçenleri herkes bildi. Gönüllülük burada yardımlaşma değil, prestij meselesi haline gelmiş. Eğer işin tanıtımı varsa, haberler çıkacaksa, sponsorlar görünecekse her yere kalabalık gelir Türkiye'de. Ama kimsenin görmeyeceği bir işi sessizce yapmak için? O zaman başka plan yapmak daha mantıklı gözüküyor insana.