Sosyal medyada linç kültürünün boyutları, insanın hiç beklemediği an başına geliyor. Ben Gaziantep'te çalıştığım dönemde, bir Instagram Stories'e "evde yaptığım hummus reçetesi" paylaştığımda, 3 saat içinde 47 kişi bana "orijinal tarif değil, Suriyeli olmayıp Suriyeli yemeği çaldığını" söyledi. Kimisi beni doğrudan etiketleyip "budur sahte kulturü" diye haykırdı. Mütercim arkadaşım dedi ki, aynı şeyi Türkçe bir forum sitesinde yazmış olsaydım belki 2-3 tepki alırdım. Sosyal medya, tepkiyi hızlandırıyor ve kalabalığı sıva sıva eşeliyor. Gerçek olan bir tarif, bir deneyim, ama insanlar onu "saldırı" olarak okumaya başlıyor. Benim çözümüm, artık detay vermek: fotoğraf, malzeme listesi, saati, hangi tencerede pişirdiğimi bile yazıyorum. Belki de bu kadar açık olmak linç yemeğini daha da lezzetli hale getiriyor, ama en azından kendimi savunabileceğim silahlarım var.