2018 yazında Trabzon’da, sevgilimle aramızda bir yanlış anlaşılma olmuştu. Ben, sessiz kalmanın biraz “cool” bir yöntem olduğunu sanmıştım; üç gün boyunca WhatsApp’tan sadece “tamam” ve “olur” yazdım. O sırada hem kendimden hem ondan uzaklaştım. Oysa başka bir ilişkimde, kavga çıkınca açık açık tartışmıştık, bağırıp çağırmıştık, ama ertesi gün birlikte kahvaltı yapabilmiştik. Biri içimi kemirdi, öteki içimi rahatlattı. Sessizlik cezası sanki duvar örmek gibi; tartışma ise bazen yıkılacak duvar kalmadığında başlıyor.