Uzun mesafe ilişki dediğin şey, aslında karşılıklı sabrın ve mizahın sınandığı bir laboratuvar. 2017’de İzmir’den Eskişehir’e taşındım, sevgilim “her gün arayalım” dedi, sanki her gün yeni bir icat anlatacakmışız gibi. İlk hafta her şey yolunda, ikinci haftada “neden çevrimdışısın” krizleri, üçüncü haftada “story’ni gördüm ama bana yazmadın” tripleri başladı. Felsefi açıdan bakınca, Platon’un mağara alegorisi gibi: İnsan sadece gölgeleriyle konuşuyor, kendisi yok. Elinde telefon, karşında ekran, felsefe dersi niyetine boşluğa bakmak.