Eski sevgiliyi sosyal medyada stalklama işi benim için Kasım 2023'te başladı. Bir akşam yatakta yatarken, meraktan açtım profilini, bir tıkla hikayelerine girip çıktım. Sonra ertesi gün tekrar, sonra haftada üç dört kez oldu. Telefonum elime alır almaz, adını yazmadan direkt profiline gidiyordum. Tıpkı sabah kahvesini içmek gibi otomatik bir şey.
En kötü tarafı, o fotoğraflarındaki detaylara takılıp kalıyorsundum. Mesela, Şubat'ta paylaştığı bir fotoğrafta arka planda bir kitap vardı, zoom'layıp kapağını bulmaya çalıştım. Kimle orada olduğunu, ne zaman çekildiğini, neden gülüyor diye sorular soruyordum kendime. Hiç cevap alamayacağım sorular.
Fark ettiğim şey, stalklamayı bırakmam için onu bloklamamın yetmediği. Başka hesaplardan bakıyordum. Arkadaş sayfa takip ettirip, oradan gözlemliyordum. İşin saçmalığını ancak iki ay sonra anladım. O kişi benim hayatımda yoktu ama ben onun hayatında olmayı istiyordum. Sosyal medya bu illüzyonu çok iyi satıyor; görüyorsun, anlıyorsun, kontrol ediyorsun diye hissediyorsun. Halbuki sadece bir ekran var arada.
En kötü tarafı, o fotoğraflarındaki detaylara takılıp kalıyorsundum. Mesela, Şubat'ta paylaştığı bir fotoğrafta arka planda bir kitap vardı, zoom'layıp kapağını bulmaya çalıştım. Kimle orada olduğunu, ne zaman çekildiğini, neden gülüyor diye sorular soruyordum kendime. Hiç cevap alamayacağım sorular.
Fark ettiğim şey, stalklamayı bırakmam için onu bloklamamın yetmediği. Başka hesaplardan bakıyordum. Arkadaş sayfa takip ettirip, oradan gözlemliyordum. İşin saçmalığını ancak iki ay sonra anladım. O kişi benim hayatımda yoktu ama ben onun hayatında olmayı istiyordum. Sosyal medya bu illüzyonu çok iyi satıyor; görüyorsun, anlıyorsun, kontrol ediyorsun diye hissediyorsun. Halbuki sadece bir ekran var arada.
00