Ev taşımanın görünmeyen maliyeti
Kamyon parası hesaplamak kolaydır. 800 lira, bin lira, işte bitti. Ama taşınmanın asıl maliyeti eşya kutularıyla birlikte gitmiyor. Ben İstanbul'dan Bursa'ya taşındığımda, nakliyeci şirkete 1200 lira ödedim ve hepsi bitmişti sanıyordum. Ertesi gün eski apartmanın kapısını kapatmadan önce yöneticiyi çağırdım, depo anahtarını teslim etmek için. Adam 50 lira istedi, "bahçe temizliği için" dedi. Kapıyı kapatmadan bir saat önce priz kapakları, pencere pervazlarındaki toz, bulaşık makinesinin içine kaynayan su fark ettim. Temizlik malzemeleri için Migros'a gittim, Cif fırçası, Domestos, bez paketi. 120 lira. Saat 22:00 olmuştu.
Yeni eve yerleştirme başka bir kabus. Yatak odası perdelerinin askıları eski duvara uymuyor, yenisini almam lazımdı. Baumarkt'tan 180 lira'lık askı seti aldım. Banyo aynasının çerçevesi çizik geldi, değiştirmek için ustaya 200 lira verdim. Mutfakta tezgahın altındaki boşluk kapak gerektiriyor, 90 lira. Bir hafta içinde beklenmemiş masraflar 600 lirayı geçti.
Ama paranın yanında kayıp zaman daha ağır bastı. Taşınma haftasında işten iki gün izin aldım, maaşımdan 480 lira düştü. Gece yarısı kalan kutuları açmak, eski eve son kez gidip unutulan tabakları almak, elektrik müdürüne haber vermek, internet teknikeri için sabah 9'da beklemek. Bunların hiçbiri fatura kesmez ama hepsi birer saattir, hepsi enerji tüketir. İlk üç gece uyku düzeni bozuldu, sabah uykulu işe gittim. Taşınmanın asıl bedeli budur: hesaplanamayan, fatura çıkamayan, ama cüzdandan ve vücuttan kesilip giden kısım.
Kamyon parası hesaplamak kolaydır. 800 lira, bin lira, işte bitti. Ama taşınmanın asıl maliyeti eşya kutularıyla birlikte gitmiyor. Ben İstanbul'dan Bursa'ya taşındığımda, nakliyeci şirkete 1200 lira ödedim ve hepsi bitmişti sanıyordum. Ertesi gün eski apartmanın kapısını kapatmadan önce yöneticiyi çağırdım, depo anahtarını teslim etmek için. Adam 50 lira istedi, "bahçe temizliği için" dedi. Kapıyı kapatmadan bir saat önce priz kapakları, pencere pervazlarındaki toz, bulaşık makinesinin içine kaynayan su fark ettim. Temizlik malzemeleri için Migros'a gittim, Cif fırçası, Domestos, bez paketi. 120 lira. Saat 22:00 olmuştu.
Yeni eve yerleştirme başka bir kabus. Yatak odası perdelerinin askıları eski duvara uymuyor, yenisini almam lazımdı. Baumarkt'tan 180 lira'lık askı seti aldım. Banyo aynasının çerçevesi çizik geldi, değiştirmek için ustaya 200 lira verdim. Mutfakta tezgahın altındaki boşluk kapak gerektiriyor, 90 lira. Bir hafta içinde beklenmemiş masraflar 600 lirayı geçti.
Ama paranın yanında kayıp zaman daha ağır bastı. Taşınma haftasında işten iki gün izin aldım, maaşımdan 480 lira düştü. Gece yarısı kalan kutuları açmak, eski eve son kez gidip unutulan tabakları almak, elektrik müdürüne haber vermek, internet teknikeri için sabah 9'da beklemek. Bunların hiçbiri fatura kesmez ama hepsi birer saattir, hepsi enerji tüketir. İlk üç gece uyku düzeni bozuldu, sabah uykulu işe gittim. Taşınmanın asıl bedeli budur: hesaplanamayan, fatura çıkamayan, ama cüzdandan ve vücuttan kesilip giden kısım.
00