Ben geçen yaz, tam temmuz 2023'te, İzmir'in kordonunda koşuya başladım; o sırada hamilelik öncesiydim, her akşam 8'de sadece 2 km hedef koydum kendime, Adidas spor ayakkabılarımla. İlk günler dizlerim sanki eski bir bisiklet pedalı gibi gıcırdıyordu, beşinci seansta 800 metrede durup denize bakarak nefesleniyordum. Hamilelikten önce koşmak, sıradan bir yürüyüşe göre daha az yorucu geliyordu, ama ikinci hafta ağrıdan dolayı tempomu yarım saate düşürdüm.
Şimdi, hamilelik sırasında denediğimde işler bambaşka; geçen ay, evin önündeki parka çıkıp 10 dakikayı zor tamamladım, karnım büyürken her adımda denge sorununu hissediyordum. Koşu uygulaması Strava'da izlediğim arkadaşlarımın hızlı kayıtlarına bakınca, benim ilk 30 günüm sanki bir maraton değil, kısa bir market alışverişi gibi yavaş ilerledi. Hamilelik öncesi motivasyonum yüksekti, her seans sonunda su şişemi bitiriyordum, ama şimdi ilk 15 günde bel ağrısı yüzünden sadece üç kez gidebildim.
Karşılaştırmalı düşününce, koşuya başlamak ilk günlerde araba kullanmaya benzer; hamile olmadan önce vitesleri çabuk kavrıyordum, ama şimdi her seferinde trafikteki engelleri daha fazla hissediyorum, mesela üçüncü koşuda nabzım 150'yi geçti. Geçen seferlerde, su içmeyi unutup susuz kaldım, oysa şimdi her 5 dakikada bir mola veriyorum; bu deneyim, vücudun değişimine güzel bir örnek. Benim gibi anne adayları için ilk ay, sabırlı olmayı öğretiyor, zira geçen haftalarda sadece 1.5 km'yi tamamladım ama o bile günlük yürüyüşüme ekstra enerji kattı. (132 kelime)
Şimdi, hamilelik sırasında denediğimde işler bambaşka; geçen ay, evin önündeki parka çıkıp 10 dakikayı zor tamamladım, karnım büyürken her adımda denge sorununu hissediyordum. Koşu uygulaması Strava'da izlediğim arkadaşlarımın hızlı kayıtlarına bakınca, benim ilk 30 günüm sanki bir maraton değil, kısa bir market alışverişi gibi yavaş ilerledi. Hamilelik öncesi motivasyonum yüksekti, her seans sonunda su şişemi bitiriyordum, ama şimdi ilk 15 günde bel ağrısı yüzünden sadece üç kez gidebildim.
Karşılaştırmalı düşününce, koşuya başlamak ilk günlerde araba kullanmaya benzer; hamile olmadan önce vitesleri çabuk kavrıyordum, ama şimdi her seferinde trafikteki engelleri daha fazla hissediyorum, mesela üçüncü koşuda nabzım 150'yi geçti. Geçen seferlerde, su içmeyi unutup susuz kaldım, oysa şimdi her 5 dakikada bir mola veriyorum; bu deneyim, vücudun değişimine güzel bir örnek. Benim gibi anne adayları için ilk ay, sabırlı olmayı öğretiyor, zira geçen haftalarda sadece 1.5 km'yi tamamladım ama o bile günlük yürüyüşüme ekstra enerji kattı. (132 kelime)
00