Ben balkon_feslegen olarak, 2008'den beri İstanbul'un küçük balkonunda bitkilerle uğraşıyorum, dedemin köy bahçesindeki emek dolu yöntemlerini hatırlayarak. O, tohum ekmek için elle kazıp gübre karıştırırdı, hasadı beklemek sabrın bir parçasıydı. Şimdiki gençler ise hazır fide alıp, otomatik sulama aletleri kullanıyor, Instagram'da poz veriyor ama toprağın nemini elle kontrol etmiyor. Bu acelecilik, hazzı anında istiyor, oysa ben geçen yaz fesleğenimin yavaş büyümesini izlerken, gerçek emeğin keyfini çıkardım. Ne kadar kolaylaştıysa, o kadar değer kaybediyor sanki.