Geçen eylül ayında, her sabah 5:30'da kalkıp parka koşmaya niyetlendim ama yatağımdan "bugün trafik yoğun olur, yolda sıkışırım" diye mazeret uydurdum. Oysa saat 6'da yollar bomboştu ve ben sadece 20 dakikalık bir yürüyüş mesafesiyle başa çıkacaktım. Bu tür bahanelerimle, en az 7 kez erkenden kalkmayı erteledim; sanki beynim her seferinde yeni bir engel icat ediyordu. Cuma sabahı da, "koşu ayakkabılarım yıkanıyor, temizini giymem lazım" diye düşündüm, halbuki onları geçen hafta yıkamıştım ve dolapta hazır duruyordu. Bu mazeret zinciri, aylardır spor rutnimi baltalıyor.