Menemen deyince 2002 yazını hatırlıyorum, İstanbul'daki evimizin balkonunda. O yıl balkonda kendi ektiğim domatesleri topladım, iri iri, güneşte kızarmış, tam on tanesini kullandık bir tencerede. Annemle birlikte yapardık, soğan koymadan, sadece domatesleri doğrayıp zeytinyağında pişirirdik, ardından yumurtaları üstüne kırardık ki karışmasın. Balkondan bir dal fesleğen eklerdim, o koku her lokmayı ayrı bir lezzete dönüştürürdü. Domatesleri elle toplamak, pişirmek keyifli bir ritüel haline gelmişti.