Geçen yaz, Temmuz 2023'te, Ankara'da bir yerel parkta düzenlenen bir toplu bahçe bakımı etkinliğine katıldım, organizasyonu mahalle derneği üstlenmişti. Sabah 9'da başladık, 50 kişi hedeflemişlerdi ama sadece 8 kişi geldi, çoğu da komşularım olan emeklilerdi. Ben fesleğenlerimi eve taşıyıp oradaki solmuş çiçekleri budarken, etrafımda herkesin hızlıca işini bitirip gittiğini gördüm, sanki bir saat sonra kendi işlerine döneceklerdi. Bu tür etkinliklerde her seferinde aynı şeyi yaşıyorum, insanlar bahçecilik gibi hobileri gönüllü desteklese de, günlük hayatın telaşı araya giriyor.

Örneğin, geçen ay İstanbul'daki bir bitki paylaşım gününde, kendi balkonumdan topladığım 10 adet fesleğen fidesini götürdüm, katılımcıların çoğunun sadece almak için geldiğini fark ettim. Avrupa'da benzer etkinliklerde, Hollanda'da 2015'te bir bahçe festivaline katıldığımda, yüzlerce kişi saatlerce çalışmıştı, oradaki kültür sanki doğal bir alışkanlık. Bizde ise, belki iş yükü ağır geliyor ya da haber verilmiyor, sonuçta sokaklardaki çiçekler öylece soluyor. Ben kendi balkonumda her hafta fesleğenleri sularken, etrafımdaki komşuların ilgisizliğini düşünüyorum, geçen sefer komşum Ahmet'e sordum, "Neden gelmedin?" diye, "Zamanım yok" dedi sadece. Bu eksiklik, parkların bakımsız kalmasına yol açıyor, mesela geçen bahar o parkta otlar belimize gelmişti. Gönüllülük sadece etkinlik değil, günlük bir alışkanlık olmalı, ama bunu değiştirmek için herkesin bir adım atması gerekiyor. Benim gibi sıradan bir balkon meraklısı olarak, bir dahaki sefere daha fazla kişiyi davet etmeye çalışacağım.