İstanbul’da işe gidip gelirken toplu taşımanın saatlerine dikkat etmeyi öğrendim. Sabah 8-9 arası metrobüs macerası yaşamak istemiyorsan, alarmı 6:30’a kurmalısın. Geç kaldığımda Zincirlikuyu durağında 3 otobüs art arda boş geçiyor, kapılar önümde kapanıyor. Kartal metrosunda ise telefona iyi bir kulaklık lazım, kimse kimseye acımaz, müzik açıp sesleri bastırıyorum. Kartı önceden doldurmak da şart, yoksa gişe sırasındaki bakışlar insanı pişman eder. En sevdiğim koltuk, çıkış kapısına yakın olan; orada ayakta kalmak bile diğerlerine göre daha rahat.