İstanbul'da otobüs beklerken öğrendim ki sabır bir erdem değil, zorunluluk. Geçen hafta Beyoğlu'ndan Taksim'e gitmek için 4T'ye bindim, saat 17:45'ti. Şoför durakta beş dakika bekledi, sonra yolcu almadan kalkıp gitti. Yanımda bekleyen yaşlı bir kadın "Böyle mi oluyor şimdi?" diye sordu, ben de bilemiyorum dedim. Sonraki otobüs 20 dakika sonra geldi, o zaman da o kadar dolu ki kapı kapatılamıyordu. Metroda en azından saatler yazılı, otobüste ise yazılı olan ve çıkan arasında hiç bağlantı yok. Tramvay da benzer, yaz sıcağında durakta beklerken insanlar telefonlarıyla yer gösteriyor "bak, 7 dakika kaldı" diye, ama gelmiyor. En sonunda yürümeyi tercih ettim, 25 dakika yürüdüm, otobüse binecek olsam da 30 dakika oturdum zaten.