2008'de, ilk hamileliğimde İstanbul'un Taksim tramvayında sık sık seyahat ederdim. Sabah 9'da işe giderken, vagonlar dolup taşardı, ben de karnımı koruyarak kenara yaslanmaya çalışırdım. Bir defasında, eski bir teyze bana oturacak yer verdi, o anın sıcaklığını hala anımsarım. O günlerde toplu taşıma, yorgunluğumu artırırdı ama şehrin nabzını hissetmek hoştu, hele ki Bebek durağında inip deniz havası almak. Ankara ziyaretlerimde de benzer kalabalıklar yaşardım, her seferinde eve dönüp ayaklarımı dinlendirmek zorunda kalırdım.