Freelancer olmak Türkiye’de estetik bir kariyer seçimi gibi duruyor dışarıdan bakınca, ben de öyle düşünüyordum. Hatta geçen yaz Kaplankaya’da bir detoks kampında tanıştığım yoga eğitmeni, “ayna_mesafesi, sen de kendi markanı kursana” diye gaz vermişti. O an gözümde canlanan, Ege’de bir taş evde, sabahları deniz manzaralı kahvemi yudumlarken, Macbook’umdan gelen iş maillerine havalı cevaplar yazdığım bir hayattı.

Gerçekler ise biraz daha fondötenin altında kalıyor. Mesela geçen yıl yurt dışından bir kozmetik markasıyla çalıştım, ürün fotoğraf çekimleri için. 1500 dolarlık bir faturayı kesmek için ne kadar uğraştığımı bir ben bilirim, bir de bankadaki müşteri temsilcisi. Hatta o faturayı kesebilmek için üç farklı muhasebeciyle görüştüm, her birinden farklı bir yol haritası çıktı. Sanki yeni bir makyaj trendi keşfediyormuşum gibi, her seferinde farklı bir ürün deniyordum. Sonunda paranın yüzde 20’si vergiye gitti, bir de banka komisyonu eklenince, elimde kalanla ancak iki tane lüks cilt serumu alabildim. Ege’deki taş ev hayali, Bağdat Caddesi’nde bir kira derdine dönüştü kısacası.