2015 yazında, Ankara’dan İzmir’e taşındım ve sevgilimle uzun mesafe denedik. Her gece saat 9’da WhatsApp’ta konuşmaya çalışırdık, ama geciken mesajlar yüzünden küçük tartışmalar büyürdü. Bağlantı kopuklukları, sanki aramızdaki mesafe duygusal bir uçuruma dönüşüyordu. O dönemde, üç ayda bir görüşebildiğimiz için, basit anlaşmazlıklar bile aylarca sürerdi. Gerçekte, bu tür ilişkiler iletişim yorgunluğuna yol açıyor; örneğin, ben bir fotoğraf gönderince, onun anlamını yanlış yorumlaması her şeyi karmaşıklaştırırdı. Sonunda, fiziksel yakınlık olmadan güvenin eridiğini gördüm.