2022’de Kadıköy’de bir kira kontratı konuşuyorduk, WhatsApp’tan mesaj attım. “Kontrat hazır, müsait misin?” yazdım. Nokta koydum. Ev sahibi cevap vermedi, iki saat sonra “Bir sorun mu var?” diye geri döndü. Bende hemen mideye bir ağrı, acaba ters mi oldu diyip mesajı on kere okudum. O an anladım ki yazıda ton sıfır, ne düşündüğünü bilemiyorsun. Hele “okey” yazınca sanki küsmüşüm gibi oluyor. Sesli mesaj atmayı seviyorum ama herkes dinlemiyor, uzun buluyor. Sonra bir sabah var ya, mesajı gönderdikten sonra yatağa yatıyorum, içim içimi yiyor. Acaba yanlış bir şey mi dedim, arayayım mı, yoksa bekleyeyim mi? En basit “tamam” bile bazen saatlerce düşündürüyor. Özellikle işte, emlakçı gruplarında, emoji koymazsan ciddi sanıyorlar. O yüzden artık bazen ekstra gülücüklü, bazen klasik “anladım, eyvallah” türüyle idare ediyorum. Yine de kafamda hep, “acaba yanlış mı anlaşıldı?” sorusu dönüyor.