Arkadaşlıkların en yaygın bitiş sebebi, zamanın sessizce bizi değiştirmesi ve önceliklerimizin kayması. Benim için bu, 2015'te İstanbul'a taşındığımda başladı; eski mahalle arkadaşım Ece'yle haftalık sohbetlerimiz, balkonumdaki fesleğenleri suladığım akşamları unuttuğumda azaldı. Artık mesajlar "merhaba"ya iniyor, cevaplar günler sonra geliyor, sanki hayatın akışı bizi farklı dallara savuruyor. O yıllarda, iş yoğunluğum arttıkça, bir zamanlar paylaştığımız anılar silikleşti; Ece'yle son görüşmemiz, Kadıköy'deki o kafede, unutulmaz bir veda olmadan bitti.