2015 yazında Berlin'den İzmir'e döndüğümde, evin balkonundaki fesleğen hala oradaydı, yaprakları güneşten kıvrılmış ama direniyordu. Ben onu on yıl önce, lise yıllarımda ekmek için tohumu Almanya'dan getirmiştim, şimdi saksıdaki toprak kurumuştu. Balkona çıkınca o tanıdık fesleğen kokusu, yılların ağırlığını unutturdu. Kökler ne kadar derinse, dönüşler o kadar sarsmaz oluyor.