Geceleri uyuyamayınca balkona kaçıp fesleğenime sığınıyorum, o yıllardan beri. 2012 yazında, Ankara'nın boğucu gecelerinde, saat bire doğru uyanır, saksıdaki yaprakları kontrol ederdim. O fesleğeni, yerel bir pazardan almıştım, üç liraya, ve sularken toprak kokusuyla sakinleşirdim. Balkon demirini tutup oturduğum o koltukta, yaprakların hışırtısı eski günleri hatırlatır, sonunda gözlerim ağırlaşırdı. Bu hobi, uykusuzluktan kaçışım olmuştu hep.