Balkonumda fesleğenlerimle ayın son haftasını atlatmak, bana hep çocukluğumdaki yazları hatırlatır. 1998'de, annemin evinde, son paramızla alınan tohumlardan çıkan fesleğenleri sulayarak günlerimi geçirirdim; bir tek sulama kabıyla, balkonda saatler harcardım. Şimdi de, Berlin'deki küçük balkonumda, ay sonu gelince eski bir saksıyı elime alıp yaprakları buduyorum; geçen yaz, üç fesleğen bitkisinden taze otlar toplayıp yemeklerime kattım, dışarı çıkmadan doyurdum kendimi. Bu sayede, yürüyüşe çıkmadan önce bitkilerimin arasında dolaşmak, hem cebimi koruyor hem de o eski günlerin keyfini yaşatıyor.