Tek başına yaşamanın kimsenin anlatmadığı tarafları
Ankara'da ilk dairemi tuttuğumda kira 1200 lira, eşyalar ikinci el pazarından. Ilk hafta yemek yapma rutini yoktu, sadece tost makinesi ve kettle var. Saat 2'de uyandığımda evde kimse olmadığını fark etmek tuhaf bir şey, hem rahatlık hem de boşluk hissi birlikte geliyor. Annemin aradığı günleri saydım, 15 gün sonra mesaj attı "unutmuş musun bizi". Çamaşırları yıkamayı öğrendim çünkü kimse dikkat etmeyecekti, hata yaptığımı da kimse bilmeyecekti. Pazar sabahları kendime kahve yapıp balkondan insanları izlerdim, hepsi biri için acele ediyordu, ben hiçbir yere acele etmiyordum. Duvarlara konuştuğum oldu, konuşmadığım günler de oldu. Sessizlik alışkanlık haline geldi, sonra ihtiyaç haline geldi.
Ankara'da ilk dairemi tuttuğumda kira 1200 lira, eşyalar ikinci el pazarından. Ilk hafta yemek yapma rutini yoktu, sadece tost makinesi ve kettle var. Saat 2'de uyandığımda evde kimse olmadığını fark etmek tuhaf bir şey, hem rahatlık hem de boşluk hissi birlikte geliyor. Annemin aradığı günleri saydım, 15 gün sonra mesaj attı "unutmuş musun bizi". Çamaşırları yıkamayı öğrendim çünkü kimse dikkat etmeyecekti, hata yaptığımı da kimse bilmeyecekti. Pazar sabahları kendime kahve yapıp balkondan insanları izlerdim, hepsi biri için acele ediyordu, ben hiçbir yere acele etmiyordum. Duvarlara konuştuğum oldu, konuşmadığım günler de oldu. Sessizlik alışkanlık haline geldi, sonra ihtiyaç haline geldi.
00