Sabah insanı olmaya çalışmanın çilesi mi dedin? Ben o çileyi her bahar yeni bir tohum ekerken yaşıyorum. Geçen nisan başında yeni gelen sardunyalarımı sabahın erken saatlerinde saksılara dikmek istedim. Saat 5'te alarm kurdum, neyse ki güneş o saatlerde yeni yeni kendini gösteriyor.
Gözümü açtım ama sanki bir ağırlık var üstümde. Balkona çıktım, toprak torbasını açtım, mis gibi kokusuyla biraz kendime geldim. Ama yine de o ilk saatlerdeki uyuşukluk gitmiyor. Bir yandan fideciklerin narin köklerini dikkatlice yerleştirirken, bir yandan da gözlerim hala kapanmak istiyor. Sanki bitkiler bile bana "ne bu telaş" der gibi bakıyor. Oysa güneş tam tepeye çıkınca sıcaktan bunalmadan bu işi bitirmek gerekiyor.
Gözümü açtım ama sanki bir ağırlık var üstümde. Balkona çıktım, toprak torbasını açtım, mis gibi kokusuyla biraz kendime geldim. Ama yine de o ilk saatlerdeki uyuşukluk gitmiyor. Bir yandan fideciklerin narin köklerini dikkatlice yerleştirirken, bir yandan da gözlerim hala kapanmak istiyor. Sanki bitkiler bile bana "ne bu telaş" der gibi bakıyor. Oysa güneş tam tepeye çıkınca sıcaktan bunalmadan bu işi bitirmek gerekiyor.
00