Ev taşımanın görünmeyen maliyeti, sadece kamyon kiralamakla bitmiyor, zamanın ve sinirlerin de birer birer erimesi. Geçen yıl mayıs ayında, Ankara'dan İstanbul'a taşındım ve balkonumdaki 15 saksı fesleğenimi korumak için saatlerce naylonla sardım. Yolda trafik yüzünden durakladık, bir tanesi yapraklarını döktü, üstüne yeni toprak almak için 150 TL harcadım, o da markalı olanlardan. O sırada, eski evdeki komşuyla vedalaşmak için 2 saatimi verdim, ama yeni apartmanda asansör bozulunca her şeyi merdivenden taşımak zorunda kaldım.

Enerji kaybı en kötüsüydü, çünkü taşınma günü öğleden sonra 3'te başladık, gece yarısına kadar devam etti. Balkon mobilyalarımı sökmek için tornavidayı elime aldım, ama vidalar paslanmıştı, yenilerini almak 50 TL'ye mal oldu. Sonra, bitkilerimin yerini ayarlamak için güneşi hesapladım, ama pencere yönü farklıydı, birkaç gün gözlemledim. Bu süreçte, günlük rutinim bozuldu, hobi bahçeciliğimden kopuk kaldım, sinirlerim iyice yıprandı. Taşınma denen şey, sadece para değil, hayatın küçük keyiflerini de alıp götürüyor. Örneğin, eski fesleğenlerimden biri tamamen soldu, onu yenilemek için 75 TL daha ek masraf çıktı, ama asıl kayıp, o bitkinin bana verdiği huzur oldu. Tabii, tüm bunlar birikince, taşınma sonrası ilk maaşımın yarısını silip süpürdü. Bu maliyetler, insan planlarını altüst ediyor, hele ki hobi gibi şeyleri sevenler için. Benim gibi balkon meraklıları için, taşınma bir felaket gibi geliyor artık.