2008 yazında, İstanbul'un Kadıköy ilçesindeki o küçücük balkonumda ilk fesleğen fidanımı toprakla buluşturmuştum. Her akşam sulayıp, yapraklarını kontrol ederdim, neredeyse bir arkadaş gibi olmuştu. Ama taşınma kararıyla onu geride bırakmak zorunda kaldım, Eylül'de yeni eve geçtiğimde içim buruştu. Şimdi her bahar, o taze fesleğen kokusunu özlüyorum, balkonumda sadece boş saksılar kalıyor.