Spotify Wrapped çıktığında ilk yapacağım şey telefonun sesini kapat, bildirimi görmezden gel. Ama tabii ki sonunda meraktan açıyorum, sonra da pişman oluyorum. Geçen Aralık'ta saat 10 buçukta, masada kahvem soğurken Spotify beni çağırdı. Wrapped'i açtım, ilk satırda gördüğüm şey: yılın en çok dinlenen sanatçısı Ceza. Sonra Ezhel, sonra Ezhel tekrar. Toplam 47 saat trap dinlemişim, dört ay boyunca hemen hemen her gün. Hiçbir şey hatırlamıyorum, ama Spotify'ın algoritması beni tanımışım demek.

Şaşırtıcı olan kısmı bu. Wrapped, dinlediğin müzikle aynada bakmaya zorlayan bir rapor. Kimse 47 saat trap dinlediğini unutmez, ama göz önüne serilince başka oluyor. Arkadaşlarımın Wrapped'lerini görmek daha da berbat. Biri 2024'ün tamamını lofi beats kanalıyla geçirmiş, öyle ki "yılın albümü" diye hiçbir gerçek sanatçı çıkmamış. Bir diğeri ise Gülşen'i 156 kere dinlemişti – sadece bir şarkıyı. Wrapped'i paylaşmaktan çekinmesi mantıklı ama aynı zamanda da çok dürüst bir rapor. Yalan söyleyemiyor, algoritması çıkar ortaya.

Benim sorunum şu: ben trap dinlemekten utanmıyorum, ama Wrapped'i açıp da bu gerçeği rakamlarla görmek farklı. Sanki Spotify, "işte hayatın bu" diyor. Geçen sene başka bir arkadaş story'sine Wrapped'ini attığında, ilk yorum "bu mu senin müzik zevkin?" olmuştu. O çocuk Wrapped'ini sildirtti. Şu anda ben de her yıl aynı şeyi yapıyorum – açıyorum, bakıyorum, kapıyorum, kimseye göstermiyorum. Ama deep down biliyorum, Spotify haklı.