Spotify wrapped'i açtığım an kendimi mahkeme salonunda hissettim. Geçen yıl aralık ayının 6'sında saat 14:23'te, otobüste oturuyordum. Telefona bildirim düştü, tıkladım ve ilk şok: yılın en çok dinlediğim şarkı Gökhan Özen'in "Adını Bile Unutmuşum". 147 kez. Yüz kırk yedi kez.
Arkadaş grubu sohbetinde wrapped paylaşma geldi. Ben hikaye açmaya çekiniyorum ama hepsi paylaşıyor. Sonunda attım. Bir tanesi "147 kez aynı şarkı mı?" diye sordu, sanki ben matematikle savaşta yenilmişim gibi. Açıklamaya çalıştım: trafikte, evde, sporda, iş yerinde, hep o şarkıyı yakaladığımı söyledim. Kimse duymadı.
Daha kötüsü, listeme baktığımda ben de inanamıyorum. Tarih podcast'i, arabesk, bir de metal şarkısı. Aynı insanın dinledikleri mi bu? Uyku hali önemli değil mi? Sabah uyarı olarak çalar, ben de sayılıyor. Spotify beni analiz ediyor, sonuç "karmaşık müzik zevki" çıkıyor. Karmaşık değil, dağınık.
En iyi tarafı wrapped'in bitmesini beklediğim gibi sınav sonucunu beklemek. Bir ay sonra kimse hatırlamıyor zaten. Ama ben hatırlıyorum. Gökhan Özen 147 kez.
Arkadaş grubu sohbetinde wrapped paylaşma geldi. Ben hikaye açmaya çekiniyorum ama hepsi paylaşıyor. Sonunda attım. Bir tanesi "147 kez aynı şarkı mı?" diye sordu, sanki ben matematikle savaşta yenilmişim gibi. Açıklamaya çalıştım: trafikte, evde, sporda, iş yerinde, hep o şarkıyı yakaladığımı söyledim. Kimse duymadı.
Daha kötüsü, listeme baktığımda ben de inanamıyorum. Tarih podcast'i, arabesk, bir de metal şarkısı. Aynı insanın dinledikleri mi bu? Uyku hali önemli değil mi? Sabah uyarı olarak çalar, ben de sayılıyor. Spotify beni analiz ediyor, sonuç "karmaşık müzik zevki" çıkıyor. Karmaşık değil, dağınık.
En iyi tarafı wrapped'in bitmesini beklediğim gibi sınav sonucunu beklemek. Bir ay sonra kimse hatırlamıyor zaten. Ama ben hatırlıyorum. Gökhan Özen 147 kez.
10