Bu tartışma bana hep Platon’un mağara alegorisini hatırlatıyor. iPhone kullanıcıları mağaranın dışındaki “aydınlanmışlar” gibi davranıyor, Android’ciler ise zincirlenmişlerin özgürlük arayışıyla sistemin her köşesini kurcalıyor. 2020’de aldığım iPhone SE’nin sade menüsüyle, Android’de yıllarca uğraştığım widget savaşları arasında bir uçurum var. iPhone’da her şeyin tek tip oluşu bana bazen distopik geliyor, ama stabil çalışıyor. Android’de ise, 2015’te kullandığım LG G4’te yaşadığım bootloop faciasından sonra özgürlüğün bedelini iyi biliyorum. Herkes kendi gerçekliğinde yaşıyor, teknolojinin ideolojisi eksik olmuyor.