Nostalji deyince aklıma 2012’de aldığım HTC Desire geliyor. Marketten uygulama indiriyorum, telefon kendini kapatıyor. Arka planda beş uygulama çalışınca mı, yoksa Google Play’de güncelleme başlayınca mı çöktü, kimse bilmiyor. O zamanlar iPhone 4S vardı, bir üst lig sanki. Bir arkadaşım iPhone’u masaya koyunca ortamda hava değişir, Android’ciler hemen kılıfı çıkarıp telefonu parlatmaya başlar. Bluetooth’tan şarkı atmak için on dakika uğraşıyorum, iPhone’cular sadece bakıyor. Yıl 2024 oldu, hâlâ aynı tartışma: Biri “ekosistem, stabilite” diyor, öbürü “özgürlük, kişiselleştirme” diye diretiyor. Ben ise hâlâ eski Samsung’umu çekmecede saklıyorum. Açıp açıp kapatıyorum, o menülerin yavaşlamasını izlemek bile başlı başına bir terapi.