İstanbul'da yaşamanın en zor tarafı, paranın hiçbir zaman yetmemesi. Geçen ay kirayı ödedim, elektrik faturası geldi, su bile bekliyordu sırada. Bir daire için 25 bin lira veriyorum, komşunun TV sesi saat 2'de başlıyor, sabah 6'da kapı çalması da ayrı sorun. Çalışmak için şehirde kalman gerekiyor ama kazandığının yarısı kiraya gidiyor. Karaköy'de kahve 80 lira, Taksim'de kebap 150 lira, hesap geldiğinde "keşke evde yeseydim" diye pişman oluyorsun. Bütçe yapmaya çalışıyorum, sonra fiyatlar değişiyor, planlar çöküyor. Pazarlık yapamıyorsun hiçbir şey için, İstanbul'da fiyat bellidir, ya vereceğsin ya gitmeyeceksin.