1994 doğumluyum, iki neslin arasında sıkışıp kaldım. Dedemle eski Yugoslavya’dan gelen tüplü televizyon önünde otururken, kumandayı bana vermezdi, “kalk, düğmeden değiştir” derdi. Şimdi kuzenim telefonundaki Netflix’i televizyondan açıyor, dede ise hâlâ TRT 1 arıyor. Eski nesilde “evde misin?” diye kapıya gelinirken, yeni nesilde konum atılıyor. Annemle WhatsApp’ta yazışırken bile nokta-virgül kullandığı için bana resmi gelirdi, ben ise sticker manyağıyım. En temel fark şu: Bizimkiler sabrın, beklemenin değerini bilir, yeniler ise her şey hızla olsun istiyor. 2023’te evde internet yavaşlayınca aile kavga çıkarıyor, dedem hâlâ elektrikler kesilince mum bulmanın derdinde.