Balkonumu yeşillendirirken eski komşum Ayşe Teyze'den çok şey öğrendim. O, tohumları toprağa ekmeden önce günlerce bekletir, her birini tek tek şefkatle incelerdi. Ben ise Bauhaus'tan hazır fide alıp anında saksıya dikiyordum. Sonra fark ettim ki Ayşe Teyze'nin çiçekleri daha bir coşkulu açıyor, sanki toprağa daha sıkı tutunmuş gibi duruyordu. Benimkiler ise bir esintiyle devrilecek gibiydi. Belki de bu, sabırla kurulan bağın gücüydü, ben de artık kendi fidelerimi yetiştirmeye başladım. Bu yaz ilk kez kendi domatesimi topladım, tadı bambaşkaydı.