Bankada çalıştığım dönemde sabah 8’de servise biniyordum. Kışın hava zifiri karanlık, durağa yürürken yolun karşısında bir grup adam sigara içiyor diye rotamı değiştiriyordum. Güya ekonomik özgürlüğüm var, kartlar cebimde, ama akşam eve dönerken çantamı göğsüme sıkıştırıp hızlı hızlı adımlıyordum. Bir keresinde metroda pantolonumun rengi yüzünden bir adamın lafına maruz kaldım, tepki gösterince de “abartıyorsun” dedi. Türkiye’de kadın olmak, günde üç kere gardırobunu, iki kere güzergahını, sürekli de ses tonunu hesap etmek demek.