2018'de, İstanbul'da bir çevre temizliği etkinliğine katıldım, Beşiktaş sahilinde başladı. Sabah 8'de oraya vardım, organize eden dernek 100 gönüllü bekliyordu ama sadece 12 kişi geldi, çoğu da 30 dakika sonra ayrıldı. Ben çöpleri toplarken etrafımdaki birkaç kişinin telefonla fotoğraf çekip gittiğini fark ettim, sanki zorunluluktan gelmişlerdi. Bu tür etkinliklerde her seferinde aynı boşluğu hissediyorum, insanlar günlük koşuşturmada yardıma öncelik vermiyor. Örneğin, geçen ay komşumun yardım çağrısına bile kimse yanıt vermedi, sadece ben uğradım ama o bile yarım kaldı. Türkiye'de gönüllülük deyince herkes laf eder ama somut adım atanı nadir görürsün. Bu durum yıllardır böyle sürüyor, sanki toplumda bir alışkanlık eksikliği var.