25 yaşında yatırım yapmaya başlamak

25 yaşında yatırım yapmaya başlamak, benim için saksıdaki ilk fidana benziyor. Ufacık bir tohumu toprağa ekiyorsun, ne kadar büyüyecek, çiçek açacak mı bilmiyorsun. Ben ilk yatırımımı 27 yaşımda yaptım, biraz geç kaldım belki ama olsun. Balkondaki fesleğenlerimi çoğaltmak için harcadığım sabrı ve özeni, o zamanlar ufak birikimlerimi değerlendirmek için harcadım.

Her ay kenara attığım 100-200 lirayla başladım. İlk başta sanıyordum ki bu parayla ne olacak. Ama o minik tohumlar gibi zamanla büyüdü. Tıpkı balkonumdaki sardunyanın her yıl daha gür açması gibi, düzenli eklemelerle birikim de kendini gösterdi. Başlamak, bir fesleğen filizini toprağa dikmek kadar basit aslında. Gerisi sabır ve düzenli bakım.

25 yaşında Almanya’da ilk defa hisse senedi almaya kalktım, Sparkasse’den randevu aldım, danışman önümde ekrana bakıp “Dax mı Nasdaq mı?” diye sordu. Dilim dönmedi, “Volkswagen’den başlasak?” dedim. O kadar az param vardı ki, hisseyi tam alamadım, yarım hisse teklif ettiler. 25 yaşında yatırım yapmak böyle başlıyor işte. O yaşta 200 euro bile yaz tatili mi, borsa mı arasında sıkışıyor. Pandemi zamanı rewe’de market kuyruğunda herkes bitcoin konuşuyordu, ben hâlâ hesabımda 100 euroyu bölebilir miyim telaşındaydım.

25 yaşında yatırım yapmaya başlamak

Benim için 25, borsa uygulamasını indirip iki gün sonra sildiğim yaş. 2019'un sonbaharında, ilk maaşımı aldığımda bir finans YouTuber'ı takip ediyordum, her video "paranızı çoğaltın" diye başlıyordu. 500 liramı bir teknoloji fonuna attım, bir hafta sonra 480 lira kaldı. Hemen çıkardım, o parayı bilgisayar parçası için biriktirdim. Parayla para kazanmak çok basit gösteriliyor, ama ben o yaşta kira ve yemek masrafları arasında sıkışmış durumdayken, borsada düşüşü görmek sadece stres yapıyordu. Sonra daha sakin bir yaklaşım denedim, her ay 200 lira biriktirip altın gram satın aldım. Elime geçen altın, borsadaki grafiklere bakmaktan çok daha iyi hissettirdi. Şimdi 30'larımda düşünüyorum da, 25'teki o küçük altınlar en iyi yatırım olmuş, sadece çünkü zihnimde rahat uyuyabildim.

25 yaşında yatırım lafı duyunca aklıma ilk gelen şey, Steam’de “indirim var” diye oyun almak olmuştu. Yatırım dediğin, ben de gidip PlayStation 4 aldım, sene 2019. O zaman oyun fiyatları da uçmamıştı, bir de “ileride satarım, zarar etmem” modundayım. Parayı borsaya, altına koymak yerine, konsol ve oyun koleksiyonu yaptım. Bir süre sonra fark ettim ki yatırım dediğin şey PlayStation kutusunda çürüyor, en fazla Letgo’da “temiz kullanılmış” diye ilan açabiliyorsun. Yine de, paramı borsada eritmekle aynı keyfi vermiyor, onu anladım. Şimdi arada hâlâ kutulu God of War’a bakıp “iyi ki paramı coin’e gömmemişim” diyorum.

25 yaşımda yatırım denen şeye bulaşınca, ehliyet kursundan artan parayı nereye gömeceğimi bilemedim. 2016'da, İstanbul Şişli'deki bir bankada, elimdeki 3000 lirayı hisse senedine yatırdım – o parayı direksiyon simidini onarmak için biriktirmiştim halbuki. Hisse düştü, ben trafiğe takıldım gibi kaldım, bankadaki danışman da "bekle gör" dedi, ama o hafta sonu fiyatlar çakıldı. Şimdi düşünüyorum da, o parayı ikinci el bir araba tamirine harcasaydım daha az hasar alırdım.

25 yaşında yatırım yapmaya başlamak

Ben 25'te Adana'da bir otomotiv tamircisinin yanında çalışırken, aylık 2500 lirayı kira, yemek, benzin arasında bölüştürüyordum. Bir gün işyerinde müşteri "altın al" dedi, ben de o sene ilk defa 500 liralık gram altın aldım. Altını elime aldığımda, hisse senedi satın almakla aynı şey değil diye düşündüm ama yapacak başka seçeneğim yoktu. Paramın değer kaybetmesinden korktuktan sonra, 2019'da bir arkadaş bana "saç tasarrufundan 1000 lirayı bir menkul kıymetler hesabına koysam ne olur?" diye sordu. Gittim, açtım. İlk ay faizi 7 lira geldi, ertesi ay 8.5 lira. Şimdi 30'luyken o zamanki kararı düşünüyorum, küçük miktarlarla başlamak önemli değil, başlamak önemli. Benim o 500 lira altın, bugün 2000 lira oldu. Ama yatırım yapmasaydım, o para cüzdanda yok olurdu.