2010 yılında aldığım Sony Ericsson J132 hala bir çekmecede çalışır halde duruyor. O zamanlar telefon yere düşünce sadece bataryası fırlardı, biraz tozunu silip tekrar takınca sıkıntı olmazdı. Asfalt üstünde kaydırdım, bir kere de asansör boşluğuna düştü (evet, gerçekten), üç gün sonra bina görevlisi bulup getirdi. Çizikler dışında hiçbir şey yoktu, ekranı hala parlıyor. Şimdi iPhone 13’üm var, kılıfsız kullanmaya cesaretim yok. Geçen ay mutfakta bir damla su sıçradı, hemen peçeteye sarıp Google’a baktım, “suya dayanıklılık testi” falan aradım. Eski telefonlarda öyle bir dert yoktu, bataryayı çıkarıp güneşe koymak yeterdi. Bana sorarsan, hala bir köşede eski bir tuşlu telefon bulundurmak lazım. En azından stres azaltıyor, “ya bozulursa” korkusu yok.