Geçen yıl, Eylül 2022'de, İstanbul'da bir yaşlı bakım derneğinin haftalık ziyaret programına katıldım, ama sadece üç gönüllü göstermişti. Oysa Almanya'da, 2019'da Köln'deki benzer bir programda 25 kişiyle birlikte yaşlılara yemek dağıtmıştık, herkes düzenli geliyordu. Türkiye'de bu tür etkinlikler için katılım düşük kalıyor, sanki zorunlu bir görev değil de geçici bir hevesmiş gibi. Ben her seferinde aynı boşluğu hissediyorum, örneğin o gün dernek odasında saatlerce bekledik, ama kimse daha gelmedi.