2019'da Üsküdar'da bir dernek, yaşlı bakım evine gönüllü ziyaret çağrısı yaptı. Cumartesi sabahı 10'da gittiğimde, kayıt defterine baktım, önceki haftada 3 kişi imza atmış. Ben 2 saat orada kaldım, yaşlı bir amcayla tavla oynadık, bir teyzeye çay yaptım. Çıkarken hemşire bana "siz ikinci gönüllü oluyorsunuz bu ayın" dedi. O andan sonra anladım ki gönüllülük burada hobi değil, lüks. Çoğu insan iyi niyetli olsa da, hafta sonu planları, işi, yorgunluk hep daha ağır basıyor. Sosyal medyada paylaşılacak bir etkinliğe 200 kişi tıklarken, gerçekten gidecek kimse yok. Ben o yaşlı amcayı hâlâ ayda bir ziyaret ediyorum, ama artık başka gönüllü göreceğimi beklemiyor.