2022 sonbaharında, Kadıköy’de bir çocuk esirgeme kurumu için yardım toplama etkinliğine gönüllü oldum. Organizasyon sabah 10’da başlamıştı, toplam üç kişi geldik. Biri ben, biri kurumdan görevli, bir de yolunu şaşırmış yaşlı amca. Elimizdeki broşürleri dağıtmak için Moda caddesinde saatlerce yürüdüm, insanlar göz ucuyla bakıp hızla uzaklaştı. Bağış kutusuna gün boyu sadece iki kişi para attı, biri marketten ekmek alan bir teyze, diğeri de sokak müzisyeni. Herkes sosyal medyada “yardımseveriz” ama iş sokağa çıkmaya gelince kimse ortada yok. Gönüllülük kültürü, story atmakla karıştırılıyor bence.