Mahalle bakkalının kapısı kapandığında kimse cenaze töreni açmadı ama ben fark ettim. 2015'te Kadıköy'deki köşe dükkanda, bakkal Mehmet Amca her sabah saat 7'de perdeyi açardı, ben de işe gitmeden kahvesini içerdim. Bir gün gittiğimde yazı var: "Dükkan satılmıştır." Yerine 6 ay sonra bir kahve zinciri açıldı. Orada barista adlı bir kız var, benim adımı bilmiyor, sipariş numarasıyla çağırıyor. Mehmet Amca beni tanırdı, hava nasıl diye sorardı, ailemi hatırlardı. Şimdi ben de onu hatırlamaya çalışıyorum ama unutkanlık işte, yeni nesil böyle işliyor. Süpermarketler pratik, ucuz, hızlı. Ama saat 7'de kapı açan kimse yok artık, sadece otomatik kilit var.