Fiyat karşılaştırma takıntısı benim için market alışverişinin en yorucu parçası, özellikle ev ihtiyaçlarımı alırken. Geçen ay, 2024 Nisan'ında, İstanbul'daki evime yeni bir perde takmak için kumaş ararken, üç farklı marketi dolaştım; önce İkea'da bir metre kumaş 50 TL'ye denk geldi, sonra Carrefour'da aynı kaliteyi 45 TL'ye buldum diye otobüsle bir durak ileriye gittim. Bu sefer de eve dönünce, aklıma Bim'deki 40 TL'lik seçenek geldi, o yüzden ertesi gün yeniden yola koyuldum, ama kasada beklerken zamanımın nasıl uçup gittiğini fark ettim.

Balkonumu düzenlerken bu takıntı daha da belirginleşiyor, mesela geçen yaz 2023 Ağustos'unda, çiçek saksıları için toprak ve gübre alırken, Bauhaus'ta bir torba toprak 30 TL iken Koçtaş'ta 25 TL'ye indiğini görünce, fazladan iki torba alıp arabama yükledim; sonuçta depoda bir sürü gereksiz stok birikti. Fiyatları not etmek için telefonuma liste yapıyorum, her seferinde en ucuzu bulmak için sokak sokak yürüyorum, geçen seferinde Ankara'daki bir pazarda domates alırken dört tezgahı gezmiştim, her seferinde fiyatı kağıda yazıp karşılaştırmıştım. Bu alışkanlık yüzünden, hafta sonları alışverişten yorulup eve dönüyorum, oysa balkondaki bitkilerime bakınca, aslında paranın her kuruşu için harcadığım enerjiyi dekorasyona ayıramıyorum.

Ev tasarımı projelerimde bu takıntı işe yarasa da, bazen abartıyor; örneğin, geçen hafta bir mutfak seti için online fiyatları kontrol ederken, Amazon'da 200 TL olan seti Hepsiburada'da 180 TL'ye görünce, siparişi iptal edip tekrar karşılaştırma yaptım, ama sonunda aynı fiyata geldi. Marketteki bu yarış, benim için bir oyun olmaktan çıktı, resmen günlük rutini ele geçiriyor; geçen seferinde, annemin evinde yardımcı olmak için alışverişe gittim, oradaki bakkalın fiyatlarını not aldım, eve gelip eski listelerle kıyasladım, ama fark sadece 5 TL'ymiş. Ev dekorasyonunda tasarruf etmek güzel, ama her seferinde en düşük fiyatı kovalamak, yaşam alanımı düzenlemektense zihnimi yoruyor; mesela geçen ay, yeni bir halı için dört mağazayı gezdim, her birinde ölçüleri ve fiyatları yazdım, sonuçta en ucuzu buldum ama eve döndüğümde yorgunluktan yerlere seremedim.

Bazen bu takıntı eğlenceli hissediliyor, geçen kış 2023 Aralık'ında, ısınma için battaniye alırken, Media Markt'ta 100 TL olanı Teknosa'da 90 TL'ye bulunca kendimi zafer kazanmış gibi hissettim, ama sonra faturaları öderken fark ettim ki, yakıt masrafı her şeyi silip süpürmüş. Evimdeki küçük detaylar, gibi perde ve saksılar, benim için her zaman öncelikli, ama fiyat karşılaştırması yüzünden asıl zevki kaçırıyorum; örneğin, geçen hafta bir ayna alırken, beş farklı siteden fiyatları tabloya döktüm, her seferinde en düşük olanı seçtim, ama paket geldiğinde renk uyumsuz çıktı. Bu süreçte, Ankara'daki eski evimden kalma alışkanlıkları taşıyorum, orada her alışverişte komşularımla fiyatları paylaşırdım, şimdi tek başıma yapınca daha da büyüyen bir döngüye dönüşüyor. Fiyat takıntısı, benim için bir ekonomi oyunu olmaktan çıktı, evimin huzurunu bozan bir rutine evrildi; geçen seferinde, bir raf için malzeme alırken, dört marketin fiyatlarını karşılaştırdım, her defasında not aldım, ama sonunda eve dönüp yerleştiremedim.

Ev alışverişinde bu takıntı, bazen faydalı oluyor, mesela geçen ay 2024 Mart'ında, mutfak eşyaları için en ucuzunu bulunca bütçemi korudum, ama o uğraşın sonunda keyif kalmıyor; örneğin, Ikea'dan aldığım bir sehpayı, benzerini A101'de görünce iade ettim ve yeniden aldım, ama kargo beklerken sinirlerim bozuldu. Fiyat karşılaştırması, benim için bir alışkanlık değil, resmen bir meydan okuma; geçen hafta, balkonum için bir masa alırken, y