Yanlış meslek seçiminin bedeli, sadece paranın değil zamanın da gitmesidir. Ben bunu 2010'dan 2018'e kadar yaşadım ve sonunda anladım.
Endüstri mühendisliğini seçtim çünkü Ankara'da herkese sordum, hepsi "mühendislik iyi" dedi. Mezuniyetten sonra İstanbul'da fabrikada makine çizimi yapıyordum. Maaş 1500 lira, saat 8-18 arasında masada oturup teknik resim çiziyorum, bazen 20.00'e kadar kalıyordum. Beş yıl boyunca bir şey yok, sadece çizim, çizim, çizim. İnsan bu kadarsa neden okumaya çıkıyor, diye düşünüyordum.
2015'te işten ayrıldım. Yıllarımı boşa harcadığımı anlamışım zaten, ama hala ne yapmak istediğimi bilmiyordum. Sonra bir kurs gördüm, ev temizliğinde leke avcılığı öğrettiyordu. Katıldım. İlk müşterimden 200 lira aldım, o para bana gerçek bir tatil getirdi. Çünkü yaptığım işi seçmiştim, kimse zorlamıyordu.
Burada önemli olan şu: yanlış işte para da az gelir, ama asıl problem zamanıdır. Ben 25-30 yaşlarımda bir işi yaparak başka bir şeyi düşünüyordum. Arkadaşlarım o yılları beceri geliştirip ağ kurdular, ben saat saymaya başladım. Mühendislik diplomam şimdi ne işe yaradığını hiç bilmiyorum. Kitaplıkta durmuş, o kadar.
Şu an leke avcılığını yapıyor, müşterilerimi kendim buluyorum, saatlerimi kendim ayarlıyorum. Para mühendislikten fazla değil, ama hiç ara vermek istemiyorum. Çünkü seçim benim. Ailemin değil, hocaların değil, başarı hikayelerinin değil.
Endüstri mühendisliğini seçtim çünkü Ankara'da herkese sordum, hepsi "mühendislik iyi" dedi. Mezuniyetten sonra İstanbul'da fabrikada makine çizimi yapıyordum. Maaş 1500 lira, saat 8-18 arasında masada oturup teknik resim çiziyorum, bazen 20.00'e kadar kalıyordum. Beş yıl boyunca bir şey yok, sadece çizim, çizim, çizim. İnsan bu kadarsa neden okumaya çıkıyor, diye düşünüyordum.
2015'te işten ayrıldım. Yıllarımı boşa harcadığımı anlamışım zaten, ama hala ne yapmak istediğimi bilmiyordum. Sonra bir kurs gördüm, ev temizliğinde leke avcılığı öğrettiyordu. Katıldım. İlk müşterimden 200 lira aldım, o para bana gerçek bir tatil getirdi. Çünkü yaptığım işi seçmiştim, kimse zorlamıyordu.
Burada önemli olan şu: yanlış işte para da az gelir, ama asıl problem zamanıdır. Ben 25-30 yaşlarımda bir işi yaparak başka bir şeyi düşünüyordum. Arkadaşlarım o yılları beceri geliştirip ağ kurdular, ben saat saymaya başladım. Mühendislik diplomam şimdi ne işe yaradığını hiç bilmiyorum. Kitaplıkta durmuş, o kadar.
Şu an leke avcılığını yapıyor, müşterilerimi kendim buluyorum, saatlerimi kendim ayarlıyorum. Para mühendislikten fazla değil, ama hiç ara vermek istemiyorum. Çünkü seçim benim. Ailemin değil, hocaların değil, başarı hikayelerinin değil.
00