Gaziantep'te 2012'de bir tekstil fabrikasında kalite kontrol işine başladım. Baba "sabit maaş, emekli hakları" dedi. Günlük 8 saat kumaş kusurlarını arıyordum, gözüm yoruluyordu, ama en kötüsü işin beni hiç heyecanlandırmamasıydı. Üç sene sonra bir müşteri beni mutfağında yemek yaparken gördü, sordu ne yapıyorsun diye. Ona gaziantep mutfağını anlatırken ilk kez sesimde canlılık vardı. 2015'te işi bırakıp catering işine başladım, ilk ay 2000 lira kazandım ama o para fabrikada iki ay çalışarak kazandığımdan daha değerliydi. Yanlış işte para bile tatmin etmiyor, sadece zaman çalıyor. Şimdi başkalarına tarif verirken her kelimeyi hissediyorum.