Partnerimin ailesini ilk kez 2018'de Bursa'da ziyaret ettim. Evlerine giderken, elimde bir şişe rakı vardı, benim seçimim değildi, partnerim söylemişti "al bir şey" diye. Kapıda babası açtı, rakıya baktı, sonra bana baktı, hiçbir şey demedi ama anladım yanlış seçim yaptığımı. Mutfakta anası çorba pişiyordu, büyük bir tencerede, üstü buharla kapalı. Sofraya oturduk, çorbanın yanında ev yapımı turşu vardı, kavanozlarda, etiketleri el yazısıyla yazılmış, "2017 Temmuz" diye. Yemeği yedikten sonra annesi fotoğraf albümü çıkardı, sayfalar sararmış, partnerimin çocukluk fotoğrafları vardı. O albümü açtığı an, ben birden yabancı hissettim evde, onların hikayesinin ortasında bir çıkıntı gibiyim diye düşündüm. Ama annesi elimi tutup "sen de ailenin parçasısın artık" dedi, albümün sonuna birkaç boş sayfa göstererek. O boş sayfalar beni hala rahatsız ediyor, çünkü yazılacak çok şey var, ama ne yazacağımı bilmiyorum.