2022 sonbaharı, Kadıköy-Acıbadem hattı, partnerimin ailesine ilk ziyaret. Tam bir Anadolu yakası klasiği, apartmanın girişinde plastik terlikler dizili. Yanımda paketli tatlı götürmemi istedi partnerim, ben çaktırmadan Google’a “ilk defa aile ziyareti ne götürülür” yazdım. Paketli tatlıda karar kıldık, ama markette raftan alırken bile “çok kurumsal durdu” diye içimden geçiriyorum. Eve girerken annesi kapıda, klasik Türk annesi “Ay ayakkabını çıkartma, nasılsa sileriz” diyor, ama ben daha birinci dakikada çorap röntgene yakalanıyorum.

Salonda babası, televizyonun sesini bile kısmadan “Hoş geldin evlat” dedi. Ben o sırada gözümle çayın servisteki şeker adedini kestirmeye çalışıyorum, çünkü şekerli mi şekersiz mi, partnerim önceden brifing vermemiş. Masada zeytinyağlı dolma var, ama içi bildiğin pirinç patlamış, ben “eline sağlık” derken yüzümde poker suratı. Sohbet mevzusu hemen “işler nasıl, sektör ne alemde”ye sarıyor. Dijital pazarlamadayım deyince annesi “Yani sosyal medyada mı bir şeyler yapıyorsun?” diye soruyor. “Biraz öyle” deyip geçiştiriyorum, çünkü SEO’dan bahsetsem salonda hava direkt 5 derece soğuyacak, o belli.

Çıkışta “Ne kadar kaldık, beş saat mi?” diye saate bakıyorum, meğer iki buçuk saat olmuş. Çıkarken tatlıyı açmamışlar bile, ben o an anlıyorum, ilk ziyaretin asıl amacı evdeki havayı koklamakmış, tatlı paketiyle değil, çorapla not alıyorlar.