İlk aile ziyareti Türk tarafında geçiyorsa, bir kere açılışta bir huzursuz sessizlik oluyor. 2022 yazında, Üsküdar’daki evde, kapıdan girerken elimdeki çikolata kutusunu üç kez yer değiştirdim. O çikolata kutusu sanki sınav kağıdı. Annem "sakın ellerini ceketine silme" diye tembihlemişti, içeri girerken herkesin bakışını omzumda hissettim. Masada çay, yanında ev yapımı kurabiye, hemen sorular başlıyor: Hangi burçsun, işin ne, annenler ne iş yapar? Herkes sırayla soruyor, sanırsın mülakattasın.
Partnerimin ailesiyle İtalya'da tanıştığımda ise, Milano'nun kenar mahallesinde bir apartman. Yanımda marketten alınmış bir kutu bisküvi, bir de şarap. Kapıyı açan teyze, "Aç mısın?" diye sordu, sonra herkes bir anda mutfağa dağıldı. Sohbet futbol ve yemek etrafında dönüyor, kimse kim olduğunu sorgulamadı. O an, İstanbul’daki ilk ziyaretimin o yoğun havasını hatırladım, burada ise herkes kendi tabağına odaklanmıştı. İki tarafın da sessizliği var ama birinde beklenti, diğerinde sadece vakit geçirme var.
Partnerimin ailesiyle İtalya'da tanıştığımda ise, Milano'nun kenar mahallesinde bir apartman. Yanımda marketten alınmış bir kutu bisküvi, bir de şarap. Kapıyı açan teyze, "Aç mısın?" diye sordu, sonra herkes bir anda mutfağa dağıldı. Sohbet futbol ve yemek etrafında dönüyor, kimse kim olduğunu sorgulamadı. O an, İstanbul’daki ilk ziyaretimin o yoğun havasını hatırladım, burada ise herkes kendi tabağına odaklanmıştı. İki tarafın da sessizliği var ama birinde beklenti, diğerinde sadece vakit geçirme var.
00