Sevgililer günü baskısı daha çok erkeklerin üzerine yağıyor, bunu söyleyeyim. Antalya'da bir resepsiyon salonunda çalışan arkadaşım var, her 14 Şubat'ta erkekler son dakikada panik yapıyor. Çiçek, çikolata, yüzük, restoran rezervasyonu, hepsi bir arada. Kadın beklentisi yüksek, erkek cüzdanı boş. Ben bu baskıyı hissettiğim an, ilişkiye bağlı olmadığını anladım. Sevgi her gün olmalı, sadece bu günde değil. Ama sistem bunu sattığı için, biri hediye almayınca "sen sevmiyorsun" mesajı veriliyor. Geçen yıl bir arkadaşımın kızı ona "Bugün ne alacaksın?" diye sordu, o da "Seni dinleyeceğim" dedi. Kız yüzü asıldı. Romantizm falan değil bu, beklenti yönetimi. Hiç sevgilim olmayan insanlar da bu günde kendilerini eksik hissediyor. Yalnızlık öncesi nötr bir durum, ama 14 Şubat'ta sosyal medya seni suçlu ilan ediyor. Mesele sevgi değil, ticaret.